En dan strijkt Horizontoer neer op Ameland. Gerijpt en vol ervaring, beleving en in verbinding met elkaar, overvalt dit festival met al zijn deelnemers artiesten en muzikanten vrijdag 10 augustus het dorp Nes. Ameland, hét eiland waar het allemaal begon zo’n vierentwintig jaar geleden. Met één schip in de haven en één muzikant die destijds spontaan een podium kreeg van Nescafé. Hét eiland waar Horizontoer jaarlijks afsluit, laat dit festival nog even thuiskomen voor het weer vertrekt. Met het zogenaamde ‘Horizontoergevoel’ inmiddels in een ieders hart, is iedereen welkom in cafés en op pleinen. De sfeer en beleving zijn nog intenser dan de dagen ervoor. Wetende dat het over een paar dagen voorbij is scherpt iedereen zijn zintuigen om alles te absorberen en niks te missen. Ameland is een soort van climax! Hier werpt de toer zijn vruchten af. Alle aftasting en kruisbestuivingen die op het gebied van muziek en theater tijdens de voorgaande dagen plaatsvonden worden nu geoogst. Burgemeester Albert de Hoop geeft vrijdag 10 augustus het startsein en heet Horizontoer van harte welkom. Dit jaar wordt ook hem, uit naam van Horizontoer, een portret aangereikt. Hij refereert nog naar het cadeau van 2011. Dat was een optreden van één van de kruisbestuivingen. Een band met twee leden van Biscuits, de contrabas van Swinc! En de twee jongste deelnemers van dat jaar Polle ( op gitaar) en Loren Nine als zangeres. De burgemeester geeft aan trots te zijn deze artiesten nu weer te mogen begroeten.
Het zonovergoten Ameland trekt de Horizontoergangers direct het eiland op. Als een speer worden fietsen gehuurd. Een enkeling trapt linea recta de mooie fietsroute op langs zee en een ander duikt meteen het gezellige dorp Nes in. Het promoteam neemt plaats en het hele dorp wordt in een ervaren tempo voorbereid op nog twee dagen spektakel. ’s Middags om 13.30 uur barst het los. Op het Kerkplein trekken Poco Art Schmink, Paint a Future en ZussFashion vele belangstellenden met hun creatieve interactieve programma. Het is de zon die het sfeertje er meteen goed inbrengt. En de wetenschap dat het na Ameland weer voorbij zal zijn, brengt iedereen in opperste paraatheid. Op dit eiland gebeurt er iets. De ervaring van de voorgaande dagen, de verbinding tussen artiesten en vakantiegangers die is ontstaan, zet een speciaal sfeertje neer. Men kent elkaar en Horizontoer is als een blok. Het gonst nog meer dan de dagen ervoor. De kruisbestuivingen tussen de artiesten onderling zet compleet nieuwe optredens neer. Het Comedyhouse verruimd, samen met Over de Horizon, menig horizon vanterras minnende toeristen. Zij laten mensen lachen, meedenken, tekenen en schrijven . Afgeroomd met ter plekke geïmproviseerde liedjes van Jasper Smit, PleaSe! en Stuart OConnor. De Masterclasses duiken een zaal in om hard te werken aan de voorbereidingen van hun optredens. Overal klinkt muziek en waar je je ook begeeft: Nes is in de ban van Horizontoer. En hoe leuk is het om als toerist op Ameland verrast te worden met gratis muziek en theater? Waar je achter de oude kerktoren kunt plaatsnemen in het gras en dubbel ligt van het lachen om de optredens, waar je op een terrasdoor sneltekenaar Ellen van Boggelen je gezicht laat vastleggen op papier. Waar jong en oud op de hoek van de straat uren bezig zijn, rennend en springend achter reuzebellen aan om deze regenbooggekleurde, glanzende, kwetsbare zeepmoleculen te prikken en te vangen? En waar een vreemde man in een zwart pak wandelend door de straten ineens je aandacht vraagt. Plots word je als toerist vermaakt door, of neem je deel aan, een openluchtspektakel. Ja dat is Horizontoer!
Zaterdagavond rocken en swingen Mundo Park, Roel C Verburg, Eefje de Visser en alle andere muzikanten, nóg harder dan de dagen ervoor. Hun laatste optredens knallen! De cafés overvol.Op het Kerkplein grooved Benjamin City de laatste uren weg, nadat de talenten met hun eigen geschreven nummers, vol overgave, het publiek verrasten. Met in de menigte een genietende burgemeester.
En weer kent Horizontoer geen tijd. Het is het getij dat het vertrek bepaald. Meedeinend op dat tij gooit de vloot van zaterdag op zondag midden in de nacht zijn trossen los en vaart richting het vasteland. Met aan boord een sfeer van afscheid,gegoten in een enorm voldaan gevoel. Ameland was top! Ook voor dit mooie eiland: “Ameland bedankt! Tot Horizontoer!”
11 augustus 2012
Tekst: Gerdie van Gerwen, beeld: McKlin
